 | | |
| | |
|
Spaces home  ชีวิตกู กูกำหนดเองProfileFriendsBlogMore |  Tools   |
|
ชีวิตกู กูกำหนดเองสเปซ ใครไม่อัพ แต่กูอัพ
9/7/2008 ก่อนร้านปิด
www.yuizaacool.spaces.live.com
ห่างหายกันไปเสียนานเลย กับ กิจกรรมเสริมสร้างความสัมพันธ์ และเมากันเป็นหมู่คณะ
จริงๆก็มีไปกินบ้างประปราย เรียกว่า เมาแบบ ยุทธวิธีเมากระจาย กระจายไปเมากับคนนู้นที คนนี้ที ดังสุภาษิตที่ว่า ที่ใดมีเหล้า ที่นั่นมียุ้ย (55 อันนี้เวอร์ไป) แต่เห็นอย่างนี้ก็เหอะ ถึงผมจะไม่ใช่ แชมป์ว่าว แต่ก็เป็นบุคคลตัวอย่าง ในเรื่องของความพอเพียง คือ มี(ตังค์)แค่ไหน ออกแค่นั้นน :P เมื่อคืนนี้ ก็เป็นการเมาโดยไม่ได้นัดหมาย เป็นการชุมนุมใหญ่ที่มีไอ้กี้ เป็นหัวหน้าแกนนำ ไปกันอย่างเนืองแน่น
รวมแล้วทั้งสิ้น 3 ชีวิต ประกอบด้วย เน กี้ ยุ้ย
(ใจรักจริงๆ 3 คนก็ยังไปกัน)
เมื่อรวมตัวกันได้แล้ว เราก็ดำเนินแผน ยุทธวิธีเมากระจาย กันในขั้นต่อไป
จุดหมายปลายทางที่เราจะไปเรียกร้องให้ขายเหล้า กับ บุกยึดพื้นที่ในการรั่วครั้งนี้ เป็นจุดยุทธศาสตร์ ที่มีคนมาชุมนุมทั้งไทย และเทศมากมาย ไม่บอกก็คงรู้ว่า คือ ถนนข้าวสาร
ไม่ว่าสถานการณ์บ้างเมืองตอนนี้จะแย่แค่ไหน หลายจุดในกรุงเทพจะมีการชุมนุมประท้วงกันกี่แห่ง
แต่ที่ข้าวสารก็ยังมีพี่น้องประชาชน มาชุมนุมเรียกร้อง ความเมากันอย่างปกติ พวกเรา กลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยไม่เอามิกซ์เซอร์
เมื่อมาถึงที่หมายปลายทาง ก็ไม่มีการพูดพร่ำทำเพลง เดินขบวนกันไปบุกยึด ร้าน ก๊วยเตี๋ยวไก่ (มาถึงก็หิวเลย) เพื่อเรียกร้องให้คนขายส่ง ก๋วยเตี๋ยวไก่ มา 2 ชาม กับ ข้าวราดแกง อีก 1 จาน ภารกิจแรก ของกลุ่มเราสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
พร้อมประกาศชัยชนะกับความหิวเป็นผลสำเร็จ ทุกคนอิ่มหมีพีมันกันถ้วนทั่ว แต่มันยังไม่ใช่สงครามครั้งสุดท้าย พวกเรายังต้องมีภารกิจที่ต้องทำกันต่อ ที่ต้องประชุมหารือกันอย่างเร่งด่วน ก็คือ การพิจารณาว่าจะเข้าร้านไหนดี
ไอ้ที่กระผมรู้จัก ที่เคยเมาไป บ่นไป ที่ข้าวสาร ก็มีไม่กี่ร้าน ที่ไปชุมนุมกันบ่อยๆ ก็มีร้าน มอลลี่
แต่ร้านนี้ พี่น้องเน ไม่ปลื้ม บอกว่าเล่นแต่ เพลงเก่า เพลงช้า เก่าที่ไหน ก็แค่เล่น ใจนักเลง ของพงษ์พัฒน์ กับ คนขี้เหงา ของนีโน่ เท่านั้นเอง สุดท้ายได้ข้อยุติอย่างเป็นเอกฉันท์จากที่ประชุม ด้วยเกรงฝนจะตกซะก่อน ก็ตกลงปลงใจเข้า ร้านซูซี่ (ร้านอยู่ใกล้ๆกัน)
ภายในร้าน ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้เป็นส่วนใหญ่ ดูออกแนวคันทรี
ผนังด้านนึงมีตู้โชว์ที่เรียงรายด้วย ปืนโบราณ ปืนลูกซองเก่าๆและกล้องถ่ายรูปโบราณ คนไม่เยอะเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ใหญ่ในวัยทำงาน ที่มานั่งดื่มไป คุยกันไป บนเวทีเล็กๆด้านหน้า ที่เมื่อก่อน ที่ผมเคยมา จำได้ว่าเป็นที่ตั้งของโต๊ะพู นักร้องหนุ่ม ผมทรงเร้กเก้ เด๊ดร้อก กำลังร้องเพลง
แนวประมาณทีโบน เพลงช้า แล้วก็เก่ากว่า มอลลี่ ซะอีก 55(หนีเสือปะจระเข้จริงๆ)
มันขัดกับเจตนารมณ์และอุดมการณ์ของเพื่อนสาวอีก 2 คน ที่อยากมาดิ้น หรือมันส์กับเพลงแนว บอดีแสลม หรือ บิ๊กแอส ก็ได้ ผมได้แต่แก้ต่างไปว่า แรกๆเขาก็ต้องเล่นเพลงช้าๆชิลๆกันก่อน เดี๋ยววงต่อไปคงเล่นมันส์กว่านี้ จบจาก ไอ้หนุ่มเรกเก้ ก็เป็นเปิดเพลง หนักไปทางเพลงฝรั่ง
มีฮิฟฮอฟสลับบ้างประปราย สถานการณ์โดยรวมในร้านก็ยังเรียบร้อยอยู่ ซักพักใหญ่ๆ วงต่อไปก็มา
แต่ก็ยังคงเหนียวแน่นในจุดยืน คือ เล่นเพลงช้าๆ ชิลๆ
เริ่มดึกขึ้น ถึงช่วงนี้ จังหวะเพลง ก็เริ่มเร็วขึ้น พี่น้องประชาชน ที่ไม่รู้จะเข้าร้านไหนดี
ก็เริ่มทยอยเข้ามาชุมนุม กันหนาแน่นขึ้น บรรยากาศเริ่มดูคึกคักกว่าตอนแรก หลายโต๊ะก็เริ่มลุกขึ้นมา ขยับแข้งขยับขา ตามจังหวะกันบ้างแล้ว
พี่น้องกี้ เริ่มออกสเตป เทอจะเป็นคนที่ไม่ว่าจะ เมาหรือไม่เมา
ก็สามารถเต้นให้ดูเหมือนคนเมาได้ เรียกว่า รั่วโดยกำเนิด และขณะที่พวกเรากำลังเต้นรั่วๆไม่กลัวฟ้าดินกันอยู่นั้น
ก็ปรากฎหญิงไทย 2 นาง เอาเบียร์มาขอวางที่โต๊ะด้วย ไม่พูดพร่ำทำเพลง หนึ่งในสองคนในนั้น ก็ออกสเตปทันที ขอบอกว่า เต้นได้รั่วกว่าไอ้กี้เสียอีก จากการสืบประวัติในเชิงลึก ทำให้ทราบว่า ทั้ง2 เป็นพี่น้องกัน คนพี่ที่เต้นรั่วๆ อายุอานามปาไป 43 ส่วนคนน้องเรียบร้อยหน่อย เข้าทำนองเพลง 30 ยังแจ๋ว โอ้ แม่เจ้า ไม่รู้ว่าโม้หรือป่าว แต่ยอมรับว่า ป้ารั่วได้ใจผมจริงๆ
(รั่วอย่างเดียวไม่พอ มือหนักด้วย)
มีเพลงนึง ที่ผมนั่งลุ้น ว่าจะเล่นหรือป่าว
แล้วก็ไม่พลาด แม่งเล่นจริงๆ เมื่อเมื่อเทอเลือกอยู่กับเขา ตัวฉันคุกเข่าสั่นไหว
ใจฉันเองจึงปวดร้าวเจียนตาย ปล่อยเทอไป..ตามใจเทอต้องการ ใจนักเลง เหมือนเป็นเพลงบังคับ
เหมือนเป็นเพลงหากิน ไม่ว่าจะเข้าร้านไหน เห็นต้องเล่น
ผับเลิกแล้ว พี่สาวทั้ง2 ยังเมาได้อยู่ ไปต่อที่ ชินเนมอน ส่วนพวกเรา 3 คนเหลือภารกิจสุดท้าย คือ ไปบุกยึดร้านสุกี้เป็นสถานที่สุดท้าย โดยเป็นสุกี้ 2 โจ๊ก 1 อิ่มกันโดยสวัสดิภาพก่อนจะเดินทางกลับ 8/26/2008 งานเข้าครับพี่น้องปกติสเปซนี้ก็ใกล้ร้างมิร้างแหล่
จะเหลือเหนียวแน่นหนึบ ตามเม้น ตามเช็ดอยู่ไม่กี่คน วันนี้เพลียๆหลับเร็ว ตั้งแต่ 4 ทุ่มกว่าๆ ตื่นมาอีกที ประมาณตี 1 ตามเวลาประเทศไทย เปิดคอม แวะเข้า m แวะเช็คเมล์ แวะเข้าสเปซ
ปรากฎว่า เข้าสเปซมา ก็พบคอมเม้นไม่ปรากฎสัญชาติ มีใจความที่อ่านแล้วไม่เข้าใจว่า จะพิมให้เสียพลังงานทำไม wow gold lotro gold wow gold World of Warcraft
wow gold lotro gold wow gold World of Warcraft...
( อะไรของแม่ง Warcraft กูก็ไม่เคยเล่น )
มันพิมคำซ้ำๆ วนไปวนมาประมาณ 4-5 บรรทัด
ตอนแรก ตกใจ นึกว่าโดนทุกบลอคเลย ไล่ลบทีละอัน โดนไปประมาณ 10 กว่าบลอคได้ แสดดดด บลอคกูไปทำอะไรให้มึงครับเนี้ย
โกรธแค้นอะไรกันมาแต่ชาติปางไหน
ถึงได้มาทำกัน แบบ กระเหี้ยนกระหือรือ เช่นนี้ ..
ขอบคุณจริงๆ(ประชด) ที่ทำให้กูมีอะไรทำก่อนนอน
อย่างน้อยก็ทำให้มีเรื่องมาอัพสเปซจนได้ ไม่รู้ว่าเป็น ไทย จีน ฝรั่ง มังคุด หรือ มนุษย์ต่างดาว แต่อยากจะกล่าวขอบคุณอย่างสุดซึ้งมา ณ โอกาสนี้
เป็นภาษาปะกิดว่า "FUCK YOU !!"
ปล. แม่งจะโดนอีกไหมเนี้ย ขี้เกียจมาตามลบ 8/18/2008 ตำรวจไทย ...ไร ไชโยถ้าให้กูนึกถึงอะไร เวลานึกถึงตำรวจ
ที่แม่งน่าจะเป็นที่พึ่งพาของประชาชน ในหัวกูคงจะมีแต่ ตอนที่ทำผิดกฎจราจรไม่ว่าจะผิดมากผิดน้อยก็เหอะ
กูอาจจะต้องเสียเงินอย่างน้อยร้อยนึง เพื่อแลกกับค่าเสียเวลา คืนนี้ก็เช่นกัน สดๆร้อนๆเนี้ยเลยสาด
น้องชายกู ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปเตะบอลกับเพื่อนตอนกลางคืน ปกติในซอยเล็กซอยน้อยแถวบ้าน ไม่ใส่หมวกก็ไม่มีแมวที่ไหนแม่งมาจับ แต่คืนนี้ดันไปเล่นนอกพื้นที่ประจำ ไปเจอด่านเข้า ในซอยเล็กๆเนี้ยแหละ ตั้งมันหน้าโรงพักเลยครับบ ก็โดนเรียกสิครับท่าน ข้อหาไม่ใส่หมวกกันน๊อค
คุณตำรวจท่านก็ดี เห็นเป็นเด็กก็ไม่คิดจะเอาตังค์ แค่ขอ กระทิงแดง 20 ขวด แก้ง่วง จะได้ปฎิบัติหน้าที่อย่างแข็งขันต่อไป ระหว่างนั้น เด็กสาว 2คน ขี่มอเตอร์ไซค์ ไม่ใส่หมวกกันน๊อคเช่นเดียวกันผ่านมา ก็เรียกให้หยุด.. แล้วซักพักก็ปล่อยผ่านไป....
อืมมมมม พวกน้องกูยืนอึ้งไป.....
เดือดร้อนพี่ชายอย่างกูกำลังจะนอน ต้องเอาค่ากระทิงแดง 20 ขวด
มาให้ท่านผู้รักษาสันติราษฎร์ที่ทำหน้าที่อย่างแข็งขัน เท่าที่เห็นแม่งก็เรียกแต่มอเตอร์ไซค์ที่เป็นวัยรุ่นซะส่วนใหญ่ เสีย 200 มันก็ไม่เท่าไหร่หรอกว่ะ
ถ้าโตๆอย่างกูดันทำผิดกฏจราจร ฝ่าไฟแดงไฟเขียวห่าเหวอะไรก็เถอะ กูจะไม่รู้สึกเหี้ยอะไรเลย แต่นี่มันแค่เด็กจะไปเตะบอล แม่งคงไม่พกตังค์ไปที 400-500 หรอก
อย่างมากก็แค่น้ำ 40-50 บาท
แล้วส่วนใหญ่ก็อยู่มัธยม หัวเกรียนๆอยู่เลย ยังจะเอาอีกหรอ - -* ถึงขนาดตังค์ไม่มี แล้วบอกให้ไปตามคนอื่นมาจ่ายให้เนี้ย
แม่งสุดยอดว่ะ !!
นับถือในความเอาจริงเอาจังของท่านจริงๆ
ไม่ได้เหมารวมว่า ตำรวจส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้
เพราะญาติที่เป็นตำรวจก็มี เขาก็เป็นคนดี
แต่ไอ้ที่เจอส่วนใหญ่ มันก็แบบนี้จริงๆ
7/24/2008 8 อาชีพที่สาวๆ ควรแต่งงานด้วย(หรือไม่)
1. นักปีนเขา
เพราะความใฝ่ฝันของนักปีนเขา คือ จุดสุดยอด และเขามักไม่ไปคนเดียว 2. นักยิมนาสติก ทุกท่าของเขาล้วนมีคะแนน เสมอ เขาอาจจบด้วยท่าตีลังกาหลังเหยียดตรงสองรอบ แถมเกลียวอีกครึ่งรอบให้คุณหวาดเสียวเล่น และถ้าคุณเจอนักยิมนาสติกลีลาล่ะก็ ว๊าว...ว....ว.
3. นักกอล์ฟ เขา สามารถตีได้ถึง 18 หลุม ในวันเดียว 4. นักฟุตบอล คุณ จะเลิกกังวลเรื่องเขาจะยิงเข้าทางประตูหลังไปได้เลย 5. นักเต้นรำ เขาจะถามคุณก่อนเสมอว่า "ชอบจังหวะไหนครับ" ถ้าคุณชอบ แทงโก้ก็บอกได้ หรือจะเอานุ่มนวลแบบ วอลซ์ ก็ไม่เลว
6. นักรักบี้ ลีลาการปล้ำของเขาสะใจอย่าบอกใคร 7. นักว่ายน้ำ มีให้เลือกหลายท่า ทั้งท่ากบ ท่าฟรีสไตล์ กรรเชียง หรือผีเสื้อ 8. หมอ ฟัน เพราะหมอฟัน มักจะถามคุณด้วยความห่วงใย เสมอว่า "เสียวไหมครับ"????? *****BUT***** 1. นักปีนเขา : ยอดไหนที่พิชิตแล้ว มักจะไป หายอดเขาอื่นพิชิตต่อไป 2. นักยิมนาสติก : มีดีที่ลีลา แต่ส่วนใหญ่ตัวเตี้ย ( สั้น) 3. นักกอล์ฟ : แต่ละหลุมที่ตี มักจะ ตีตั้งนาน (over par) ไม่ลงหลุมซะ ที (ไม่มีใครเป็น วีเจซิง ซะทุกคนหรอกนะ)
4. นักฟุตบอล : คงต้องเลือกแต่ศูนย์หน้า กระมัง นอกนั้นยิงไม่เข้า หรือไม่ได้ยิงซักลูก 5. นักเต้นรำ : เพลงนึงแค่ 3-4 นาทีเองนะ จบซะแล้ว พอใจเหรอ ? 6. นักรักบี้ : หากชอบความซาดิสต์นะ 7. นักว่ายน้ำ : จริงๆ มีแค่ 4 ท่าเท่านั้น เยอะตรงไหน ? 8. หมอฟัน : แต่เมื่อถอนฟันแล้ว ก็จะทิ้งฟัน (ฟันแล้ว ทิ้ง) ที่มาจาก ฟอเวิร์ด แมววว (เมี๊ยววววววว)
ปล. หะๆ หายไปนานมากๆ ไม่มีอะไรจะอัพจริงๆ ให้กลิ้งตาย
พอดีเสริจหาร้านทำฟัน ดันเจอไอ้นี่เข้าเลยเอามาอัพแก้ขัด - -"
ไม่รู้เคยอ่านกันหรือยังนะ ถ้ายังไม่เคยก็ลองอ่านดู ขำๆ
แค่นี้แระครับ ไว้มีกระจิตกระใจอยากอัพค่อยพบกันใหม่ ^^
5/10/2008 ฉลองสเปซครบรอบ 2 ปี 2 พ.ค. เป็นวันครบรอบที่อัพสเปซ ปีนี้เป็นปีที่ 2
ลืมยาวเลยสำหรับปีนี้ ถ้าสเปซแมร่งเป็นคนคงงอนตุ๊บป่องไปล่ะ แล้วถ้ามันร้องเพลงประชดประชันได้ มันคงจะร้องว่า " ดู ดู๊ ดู ดูเทอทำ ทำไมถึงลืมวันเกิดกูด้ายยยยย "
บางคนอาจจะสงสัยว่า มึงจะไปใส่ใจอะไรกับสเปซที่โลกลืม
ก็ช่าย เดี๋ยวนี้ เหี้ยอะไรก็ ไฮไฟล์ ไฮห้า ฮิไฟล์ ฮิฮิ้ววววววววว(ไม่ใช่แระ - -*) จะเรียกอะไรก็ช่างเหอะ สำหรับที่นี่ยังไงกูก็อัพต่อไป เพราะมันคือ จุดเริ่มต้น
ที่ทำให้คนขี้เกียจ เรื่อยเปื่อยเฉื่อยแฉะ ได้เริ่มหัดโปรแกรมกราฟฟิคอย่างจริงจังมากขึ้น กูอาจจะเดินช้ากว่าคนอื่นหลายก้าว
อาจเพราะไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี กลัวที่จะก้าวเดิน แต่โชคดีที่ทุกครั้งที่หลงทาง ยังมีเพื่อนคอยฉุด คอยดึง กระชาก ลาก ถีบ ให้เดินต่อไป จนวันนี้จาก จุดเริ่มต้น ก็ได้ทำในสิ่งที่ชอบ
น่าจะประมาณ 1 ปีแล้ว ที่ทำงานกับป้อและเน
เป็นฟรีแลนซ์เล็กๆ อาจจะไม่ดูดีเท่ากับงานออฟฟิศ เป็น 1 ปีที่รู้สึกผ่านไปเร็ว แต่เต็มไปด้วยสิ่งต่างๆ มากมายย
เป็น 1 ปีที่ได้อะไรหลายอย่างมากกว่าตัวเงิน ใครว่าการเป็นฟรีแลนซ์สบาย ทำงานอิสระ ไม่เลย
มันยากตั้งแต่หาลูกค้าแล้วล่ะ ไหนจะต้องเจอลูกค้าหลากหลายประเภท ที่อาจจะแย่สำหรับเพื่อน ก็คือ คนออกแบบเป็นกู ที่ไม่ได้จบอะไรที่เกี่ยวกับด้านออกแบบมาเลย หัดเอาเองล้วนๆ อาศัยหน้าไม่ให้ แต่ใจรัก
แต่ใจรัก ก็ไม่ช่วยให้ออกแบบสวย ถ้าไม่พยายาม กูดูเว็ปเป็นร้อยๆ ดูงานกราฟฟิคเป็นร้อยๆคน ซื้อหนังสือทฤษฎีการออกแบบมาอ่าน แม้งานที่ออกแบบมาจะเห่ยมั้ง ห่วยบ้าง อาจจะไม่ได้ดีเด่อะไร แต่เชื่อเหอะว่า กูตั้งใจและพยายามแล้ว และมันก็ค่อยๆพัฒนาขึ้น วันนี้หลายคนอาจจะมองว่ามันเป็นงานที่ไม่มั่นคง ไร้อนาคต
แต่สำหรับกู กูคิดว่าเดินทางถูกทางแล้วล่ะ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำเสียที ตอนนี้ที่ต้องทำก็คือ ก้าวต่อไป ที่ต้องก้าวไปอย่างมั่นคง ก็คงต้องพยายามกันต่อไป.... ขอบคุณสเปซสำหรับ จุดเริ่มต้น
(สัญญาว่าปีหน้าจะไม่ลืม ไม่ลืม ม่ายลืมมม~~) ขอบคุณเพื่อนๆหลายคน ที่คอยช่วยและให้โอกาส
(ปกติไม่ค่อยพูดขอบคุณใคร ก็มันเขินนี่นะ ^^") ขอบคุณสำหรับคำดูถูกทั้งทางตรงและทางอ้อมจากใครหลายคน
ขอบคุณทุกคนที่สละเวลามาอ่านด้วยครับบบ ^^ และที่ขาดเสียมิได้
ขอบคุณผู้สนับสนุนเกือบเป็นทางการของสเปซเรา... วีต้า เบอร์รั่ว
ดื่มแล้ว ไปตายยยยยยซะ............... ไป๊ ยามาเหี้ย รุ่นเบาแล้วดับ
รองรับมาตราฐาน น้ำมันลิตรละ 30 บาท (แสดดด จะแพงกว่าแดกข้าวแล้วนะเนี้ย)
|
|||||
Invite as friend
Profile
Blog
Guestbook
Lists
แวะมาเยี่ยมเลยซื้อพิซซ่ามาฝาก..55+
ไม่เห็นแวะไปที่มหาลัยเลย ขี้เกียจละซิ รับน้องในวันที่ 3 ก.ค. บอกให้เผื่อจะไป aea_buscom15